×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
آتش ترامپ دامن مادورو را می‌گیرد؟

مترجم : محمدرضا وحیدی
بعد از لشکرکشی‌های ایالات‌متحده آمریکا به اغلب کشورهای خاورمیانه در دو دهه گذشته که از کشورهایی چون افغانستان و عراق آغاز و به یمن و سوریه و لیبی ختم شده است، این کشور در جدیدترین برنامه سیاسی – نظامی خود درصدد اجرای این سناریو در کشورهای جنوب قاره آمریکا شده که ونزوئلا نخستین قربانی این سیاست‌ها است. آمریکا که با ایجاد هراس و وحشت درصدد بزرگ‌نمایی از بحران مالی این کشور برای مردم ونزوئلا بوده که این سیاست آمریکا در راستای تلاش بر چیرگی سیاسی و اقتصادی بر کشورهای خواهان استقلال سیاسی و نظامی در بین کشورهای حوزه جنوبی قاره آمریکا خواهد بود تا سیاست‌های آن‌ها را متوقف کند.
دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا که در روزهای تبلیغات انتخاباتی خود با دروغی آشکار از مخالفت خود با حمله نظامی جورج بوش به عراق خبر داده بود، اکنون با در پیش گرفتن سیاست‌های سیاستمداران سابق این کشور، درصدد براندازی نرم حکومت قانونی ونزوئلا با حمایت از مخالفان داخلی این کشور است. ونزوئلا که به یک نماد آمریکاستیزی برای دنیا مشهور شده، پیش از این در پرونده‌های مختلف بین‌المللی در مقابل آمریکا ایستادگی کرده است. نیکولاس مادورو رئیس‌جمهور فعلی و هوگو چاوز رئیس سابق و فقید این کشور در جریان‌های مختلف سیاسی، ضمن مخالفت با سیاست‌های خصمانه آمریکا در پرونده‌هایی چون حمله به عراق و سوریه و جنگ با یمن و حمایت از فلسطین در برابر سیاست‌های (رژیم) اسرائیل به یکی از دشمنان درجه یک ایالات‌متحده در آمریکای جنوبی تبدیل شده بودند. در این بین نیز نباید از همکاری‌های نزدیک ایران و ونزوئلا نیز به سادگی گذشت که صمیمی شدن این روابط از زمان به قدرت رسیدن چاوز تاکنون برای آمریکا خوشایند نبوده و آن‌ها به هر نحوی درصدد کمرنگ‌تر شدن این روابط و حمایت‌ها بودند.
بحران اقتصادی در ونزوئلا به بدترین حالت خود در حال ضربه زدن به این کشور و وضعیت معیشت مردم است که تجربه‌های مشابه در برخی از کشورها نشان داده که آمریکا در صورت داشتن هرگونه برنامه برای براندازی حکومت‌ها ابتدا به واسطه‌گری‌های مختلف، بحران‌های اقتصادی برای آنها ایجاد می‌کنند. کشورهایی چون عراق، یمن و اکنون لیبی از این وضعیت مستثنی نیستند و قبل از ورود آن‌ها به بحران‌های حاشیه‌دار توسط آمریکا، از چند سال پیش تلاش‌های گروه سیاست خارجه آمریکا برای بحرانی شدن وضعیت اقتصادی آن‌ها کلید خورده بود و اکنون با خروج ترامپ از توافق با ایران و بازگشت تحریم‌های این کشور و اضافه شدن آن‌ها توسط مشاوران ارشد ترامپ، این سناریو نیز برای ایران آغاز شده است. نقطه مشترک اغلب این کشورها نیز نفت، تولید و فروش آن است که آمریکایی‌ها با واسطه‌گری و با دخالت‌های مستقیم سعی بر استفاده از آن به عنوان یک اهرم فشار قوی برای به انزوا کشیدن این کشورها و در نهایت تغییر حکومت در آنها هستند.
ایالات‌متحده آمریکا در روزهای گذشته در قبال حوادث ونزوئلا خویشتن‌دار بوده و به دلیل وجود چند چالش مهم پیش روی دولتمردان واشنگتن، هنوز از تحرکات رسمی نظامی آن‌ها برای حمایت از مخالفان این کشور خبری نیست. دلیل اول برای آمریکا، حمایت دیگر کشورهای جهان از جمله چین و روسیه از دولت حاکم در ونزوئلا است که با وجود داشتن حق رای وتو در شورای امنیت سازمان ملل توسط این دو کشور، هرگونه پیشنهاد قطعنامه از سوی آمریکا و تصویب آن علیه دولت مادورو تقریباً غیرممکن است و از همین رو آمریکایی‌ها اکنون بیشتر با سیاست حمایت از مخالفان و رهبر خود خوانده آن‌ها خوان گوایدو درصدد پیشبرد سیاست‌های خود در این کشور هستند که در این میان اعلام حمایت بسیاری از کشورهای جهان از مادورو و دولتش در ونزوئلا اجرای برخی دیگر از سیاست‌های حمایتی واشنگتن با معترضان را با کندی مواجهه کرده است.
چالش بعدی آمریکایی‌ها، حمایت ارتش و نیروهای مسلح ونزوئلا از مادورو و سیاست‌های وی است که هرگونه براندازی سریع را دشوار کرده و سخنگوی رسمی ارتش این کشور و همچنین وزیر دفاع ونزوئلا در روزهای گذشته از حمایت کامل خود از مادورو خبر دادند و هرگونه اقدام آمریکا برای براندازی در این کشور را محکوم کردند.
سومین چالش پیش روی ترامپ و دولتش شوک جدید و ناگهانی به بازار نفت است. با توجه به تحریم‌های آمریکایی علیه ایران و نیز کاهش تولید نفت لیبی، هرگونه کاهش تولید از سوی ونزوئلا بازار نفت را دچار بحران‌های جدیدی خواهد کرد که اغلب با افزایش قیمت نفت همراه خواهد بود که برای ترامپ و آمریکا خوشایند نیست زیرا آنها از دو سال گذشته و پس از ایجاد ثبات نسبی در بازار عرضه و تقاضای نفت، به دنبال کاهش قیمت نفت هستند و تمام توان رسمی و غیر رسمی خود را برای تحقق این امر به کار گرفته‌اند.
چالش‌های پیش روی آمریکا تنها یک روی سکه این روزهای خبرهای ونزوئلا است. اتحادیه اروپا از یک هفته پیش با توجه به درگیری‌ها در این کشور ، ضمن اعلام ضرب‌الاجل هشت روزه‌ای برای برگزاری انتخابات زود هنگام به دولت این کشور ، اعلام کرد در غیر این صورت عدم برگزاری انتخابات ، از به رسمیت شناختن دولت مادورو امتناع خواهد ورزید. موضع اتحادیه اروپا در حالی مطرح می‌شود که سیاستمداران اروپایی خواهان ایفای نقش سازمان ملل در امور داخلی ونزوئلا را داشته که در این مورد سازمان ملل نیز به دلیل قانونی بودن روند روی کار آمدن مادورو، توانایی برای فشار به دولت ونزوئلا را ندارد.
مهاجرت بیش از یک میلیون نفر از شهروندان ونزوئلا در سال‌های گذشته به کشورهای همجوار، نشان از وخامت وضعیت اقتصادی و معیشتی مردم این کشور دارد اما به نظر می‌رسد خوان‌ گوایدو رئیس‌جمهور خودخوانده این روزهای ونزوئلا که سابقه سفرهای پنهانی به ایالات‌متحده آمریکا و دیدار با برخی از مشاوران ترامپ را در کارنامه یک سال اخیر خود دارد، بیشتر به دنبال کسب منافع شخصی خود و به زیر کشیدن مادورو از صندلی ریاست جمهوری است. او حتی در سخنرانی‌های خود از اعلام یک برنامه مدون و جامع برای اقتصاد بیمار این کشور خودداری کرده و به وعده‌های پر سر و صدا اکتفا کرده است و در مقابل مادورو با توجه به کسب بیش از ۶۷ درصد از آرای انتخابات ریاست جمهوری گذشته توانسته از حمایت بیش از دو سوم مردم کشور خود بهره ببرد و سودای حل مشکلاتش بیشتر از سودای بهره‌برداری از قدرت در نجات ونزوئلا مؤثرتر باشد.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false