×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
آقای نماینده! نمک روی زخم نفتی‌ها نپاشید

به گزارش گروه رسانه‌ای نفت خبر به نقل از کانال تلگرامی از نفت چه خبر، او که برادر بزرگتر احسان قاضی زاده هاشمی نماینده سرخس و فریمان و پسرعموی حسن قاضی زاده هاشمی وزیر بهداشت پیشین دولت روحانی است، به نظر میرسد از همین حالا تبلیغات انتخابات مجلس را کلید زده. برای جلب رای هم چه چیزی بهتر از دست گذاشتن روی بودجه شرکت نفت و حقوق نفتی ها و شایعه سازی و سوار شدن بر روی همان شایعه ها! حکایت همان “خود گویی و خود خندی عجب مرد هنرمندی”!

این نماینده محترم مجلس گفته بودجه شرکت نفت یک و نیم برابر کل بودجه کشور است و حقوق کارکنان خود را به دلار می دهد! بدتر این که این آقای نماینده با همین سطح از تخصص و آگاهی، یکی از نماینده های به شدت پیگیر در مورد قانون نحوه اجرای قانون دستمزدهاست! یعنی نماینده ای که اصلا نمیداند دستمزد و حقوق نفتی ها چقدر است و چگونه پرداخت می شود، به خودش اجازه داده پیگیر موضوع حقوق های غیرمتعارف و قانون نحوه اجرای دستمزد باشد! دلیلش هم واضح است. مردم روی موضوع حقوق های نجومی حساس هستند و به دلیل کمبود اطلاعات، هر خبری در این باره برایشان جالب است. امسال هم که سال انتخابات مجلس است. چه چیزی بهتر از موج سواری روی شایعه حقوق گرفتن نفتی ها به دلار؟!

آقای سیدامیرحسین قاضی زاده هاشمی! چند سوال از شما دارم که امیدوارم اگر این متن را می خوانید به آنها پاسخ دهید. شما اصلا می دانید حقوق کارکنان نفت چگونه محاسبه و پرداخت می شود؟ می دانید چند دسته نیروهای کاری در مجموعه نفت فعال هستند؟ از چه کسی پرسیده اید که حقوق کارکنان نفت به دلار پرداخت می شود؟ شما مگر نماینده مجلس نیستید؟ مگر نباید اطلاعاتی بیشتر از عامه مردم داشته باشید؟ پس چگونه با این سطح از اطلاعات، درباره همین مردم در مجلس تصمیم می گیرید؟ شما چگونه سه دوره – دوازده سال – نماینده مجلس بوده اید و هنوز نمی دانید کارکنان نفت حقوق به دلار نمی گیرند؟ همین طوری یازده سال در مجلس بودجه تصویب کرده اید؟! بدتر آنکه سالها عضو هیات رییسه مجلس و کارشناس مرکز پژوهش های مجلس هم بوده اید! وقتی عضو هیات رئیسه، سطح اطلاعاتش در این حد باشد وای به حال بقیه و وقتی کارشناس مرکز پژوهش های مجلس اینطور صحبت کند وای به حال غیرکارشناسان!

من همین امروز شما را دعوت می کنم با هم به خوزستان برویم. پای یکی از دکل های حفاری خشکی. یا کمی آنطرفتر روی یکی از دکل های نفتی وسط دریا. البته بخشی از مسیر را با هلیکوپترهای فرسوده باید طی کنید یا سوار بسکت های قدیمی بشوید. البته آنجا از بس صدای موتورهای دکل حفاری بلند است و شرجی و گرمای هوا به اضافه گرمای تاسیسات داخلی دکل آنقدر طاقت قرساست که فکر نمی کنم زیاد دوام بیاورید. عیبی ندارد! با هم به پالایشگاههای خشکی می رویم. کجا برویم؟ عسلویه؟ آلودگی آنجا را می توانید تحمل کنید؟ عیبی ندارد. یک جایی می رویم که شرجی نداشته باشد. آغار و دالان در فارس چطور است؟ البته نه… آنقدر از مرکز استان دور است و مسیرش کوهستانی و پر پیچ و خم است که سختتان می شود. اصلا بیایید به یکی از مجتمع های پتروشیمی یا پالایشگاههای ماهشهر یا اهواز برویم. البته یادم نبود که اهواز و ماهشهر هم پر گرد و غبار است و تاسیسات هم پر از فلرهای آلوده یا ترکیبات سمی است. خب! شاید بگویید همه اینها را تحمل کنید. دوری دو هفته ای از خانواده را چطور؟ چند بار پیش آمده تولد یا مدرسه رفتن فرزندتان، خدای نکرده بیماری همسر یا فرزندانتان یا درگذشت نزدیکانتان، و … را نبینید و تا چند روز بعدش هم نتوانید به خانه بروید؟ چند بار سال تحویل کنار خانواده نبوده اید؟ فقط کافیست حس یکی از کارکنان نفت را در این لحظات تجربه کنید.

آقای نماینده! اینها را نوشتم تا به شما یادآوری کنم کارکنان نفت با همه این سختی ها، نه تنها حقوقشان به ریال است بلکه تفاوتی با سایر کارمندان و کارکنان بخشهای دیگر هم ندارد که با این سختی ها مواجه نیستند. اینها را نوشتم تا بگویم آقای امیرحسین قاضی زاده هاشمی! آقای کارشناس مرکز پژوهش های مجلس! آقای عضو چندین ساله هیات رییسه مجلس! آقای پیگیر موضوع حقوق و دستمزد کارکنان! لطفا به خاطر چند رای بیشتر، شایعه نسازید و نمک به روی هزاران زخم نفتی ها نپاشید!

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false