×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
انزوا طلبی نشانه ضعف استقلال است/نفت از معادلات سیاسی ایران حذف نمی‌شود

به گزارش گروه رسانه‌ای نفت خبر به نقل از کانال تلگرامی از نفت چه خبر، موضوع تحریم نفتی ایران بهانه‌ای شد تا به سراغ فریدون مجلسی برویم و موضوع تحریم نفتی ایران در طول تاریخ معاصر و همچنین راهکارهای برون رفت از این بحران را از وی جویا شویم:

مگر ایران دیوانه باشد که خود را از بزرگترین موهبت و منبع درآمد خود محروم و دشمنان همسایه را خصوصا از باب بهره برداری از منابع مشترک یعنی سرقت از سهم ایران دلشاد کند. در گذشته نفت ابزار رقابت های سیاسی و بهره مندی از محبوبیت ملی و همچنین رقابت های رجال طرفدار قاجار و پهلوی بود که آسیب آن به ملت ایران می رسید، با این حال آنچه تا کنون در برنامه‌های عمرانی انجام شده از همین درآمد نفت است. و اکنون اگر به هر دلیل این درآمد قطع شود، بدیهی است که عشق به قدرت موجب تبلیغات گسترده و انتظار فداکاری بیشتر از سوی ملت و «انتحار بدون نفت» به عنوان «اقتصاد بدون نفت» خواهد شد. نفت از معادلات سیاسی ایران چه نفیاً و چه اثباتاً قابل حذف نیست.

تحریم نفتی احمدی نژادی به دلیل شش قطعنامه شورای امنیت بود که ایران را به بهانه تهدید صلح و امنیت بین المللی محکوم کرده بود. منظور از تهدید صلح و امنیت بین المللی ادعاهای احمدی نژاد در باره انکار هالوکاست همراه با اعلام مکرر قصد نابودی اسرائیل از صحنه روزگار، همراه با نمایش های هسته ای بود. آن تحریم ها با مذاکرات و نشان دادن حسن نیت ایران در باب انرژی هسته ای همراه با پایش و تأیید آژانس بین‌المللی انرژی به صدور قطعنامه جدید شورای امنیت در باب تعلیق قطعنامه های پیشین و به برجام منتهی شد.

با آغاز برجام بلافاصله منجر به قراردادهای خرید صد فروند هواپیمای بوئینگ، و ۱۰۰ فروند هواپیمای ایرباس و ۲۰ هواپیمای ایتالیایی شد که همگی بهره مند از مشارکت آمریکا هستند. همزمان شرکت های نفتی غربی برای حضور در برنامه های نفتی فلات قاره ایران و همکاری شرکت فورد در صنعت اتومبیل ایران اظهار آمادگی کردند. منتها سیاست اصولی جمهوری اسلامی در باره حرمت معامله با آمریکا و بازگرداندن اتومبیل‌های وارداتی از گمرک و همچنین شلیک موشک با درج هدف نابودی اسرائیل از دیدگاه آمریکا نقض غرض و عدول از برجام شناخته شد.

آمریکا در صورتی که چنین ادعایی داشته باشد باید به مرجع حل اختلاف مندرج در همان قرارداد مراجعه می کرد، نه اینکه رئیس جمهور نامتعارف آن کشور به طور یک جانبه قراردادی بین المللی را نقض و دیگران را هم به اجرای تحریم های یک جانبه خود ترغیب و بلکه وادار کند. خروج از این تحریم که از سوی اغلب کشورهای عربی حامی اسرائیل و بهره مند از تحریم نفتی ایران نیز پشتیبانی و علناً تهدید به توسل به راه حل نهایی یعنی جنگ می شود، راه دیگری ندارد؛ مگر اینکه ایران به جای مقابله انفرادی با تجاوزات اسرائیل نسبت به فلسطین، اولاً به مقررات و قطعنامه های شورای امنیت در محکوم کردن اسرائیل متوسل شود….

ایران که هرگز مستعمره نبوده و جز نفت جذابیت استعماری هم نداشته، یعنی مختصر برگه زردالو و روده سالامبور و فرش ایران داشت که برای خود صاحبانی داشت، بیش از دیگران سنگ بیم از استعمار را به سینه می زند، شاید به دلیل هاله قداستی است که از زمان ملی شدن نفت برای آن تراشیدند و با بقتل رساندن دو نخست وزیر ابزاری شد برای به قدرت رسیدن قدرتمندان. اکنون نیاز فنی و اجرایی ایران برای بهره‌برداری بسیار کمتر از گذشته است و به عنوان کشوری مستقل باید بتواند بدون واهمه و مانند همه کشورهای جهان در موارد مقتضی از همکاری با همه کشورهای توانمند جهان برخوردار شود. انزوا طلبی و ناتوانی نشانه ضعف استقلال است.

تعیین روز ۱۳ آبان آشکارا رنگِ یادآوری و انتقام جویی آمریکایی دارد، یعنی اسیر کردن نفت و محروم کردن مردم از آن ثروت، در ازای ماجرای اسارت دیپلمات های آمریکایی.

با وقت کشی و تخفیف های فریبنده می تواند اقتصاد ایران را بیش از پیش در انحصار چین و هند و احتمالاً برزیل در آورد و گذرانی را ایجاد کند. البته دورزدن تحریم و بهره مندی از آن هم کارشناسیانی دارند که خوشحالند. اما، در صورت مذاکره و رفع احساس خطری که تهدیدی بر صلح جهانی تلقی شود، شاید نیازی به برجام اضطراری دوم نباشد.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false