×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
حمله ارتش ارمنستان به آذربایجان؛ چرا باید نگران آینده انرژی اروپا بود؟

به گزارش گروه انرژی نفت خبر از اویل پرایس، در روز ۱۲ جولای ۲۰۲۰ ارتش ارمنستان به روستای اقدم در شمال غرب آذربایجان حمله کرد. ارتش آذربایجان نیز درصدد پاسخگویی برآمده و حملاتی را به تأسیسات نظامی در ارمنستان در دستور کار قرار داد. دو روز بعد از این زد و خوردهای نظامی، دو طرف تصمیم گرفتند تحرکات نظامی خود را موقتا خاتمه دهند. آذربایجان تلفات این درگیری را ۱۶ نفر اعلام نمود اما ارمنستان مدعی ۵ کشته و ۳۶ زخمی شد.
آنچه که باعث تمایز درگیری اخیر میان دو کشور می شود، منطقه ای است که درگیری‌ های دو طرف در آن رخ داده است. منطقه ناگورنو قره باغ برای مدت ها محل تنش و درگیری میان آذربایجان و ارمنستان بود اما درگیری جولای ۲۰۲۰ میان دو کشور تقریبا ۳۰۰ کیلومتر از این منطقه فاصله داشته است. تا پیش از این هیچ درگیری میان دو طرف در این منطقه گزارش نشده بود.
نکته مهم آن است که مناطق شمال غرب آذربایجان که مورد حمله ارتش ارمنستان قرار گرفته است، محل استقرار برخی از مهمترین تاسیسات این کشور از جمله تاسیسات نفت و گاز به شمار می آید. این تاسیسات نقش بسیار مهمی در تامین انرژی اروپا ایفا می کند. همچنین بخشی از راه آهن ارتباطی میان آذربایجان و ترکیه و همچنین آذربایجان و گرجستان از همین منطقه عبور می کند. همچنین مسیر مواصلاتی تجاری از افغانستان تا ترکیه تا اندازه زیادی محصول ترتیباتی است که در این منطقه بنا شده است.
در ماه ژانویه سال جاری سازمان امنیت و همکاری در اروپا میان وزرای امور خارجه ارمنستان و آذربایجان بر سر منطقه اختلافی ناگورونو و قره باغ میانجی گری کرد. این میانجیگیری برخی امیدواری ها درباره تعدیل تنش میان دو کشور را افزایش داد.
شیوع ویروس کرونا در جهان و متزلزل کردن اوضاع اقتصادی جهان باعث افزایش فشارها به ویژه بر دولت ارمنستان شد. بنابراین به نظر می رسد که هدف ارمنستان از حمله به برخی از مناطق در خاک آذربایجان دور کردن اذهان عمومی از مشکلات اقتصادی موجود در این کشور باشد . البته دلیل حمله ارمنستان به آذربایجان را نمی توان فقط این موضوع دانست.
یک انگیزه دیگر برای این حملات می‌تواند صدمه زدن به منابع نفت آذربایجان باشد چرا که در ماه ‌های اخیر این کشور از طریق حوزه شاه دنیز موفق به صادرات انرژی به اروپا شده است. انگیزه دیگری که برای این حمله می‌توان برشمرد می تواند تحریک های روسیه به قصد تحت فشار قرار دادن ترکیه از طریق ضربه زدن به منابع انرژی آذربایجان که از طریق آنکارا صادر می‌شود باشد برای آنکه مسکو بتواند مقامات ترکیه را در موضوع بحران سوریه و لیبی تحت فشار قرار دارد.
انگیزه حملات ارمنستان به آذربایجان هر چه که باشد، باکو باید راهی برای حفاظت از منابع انرژی خود پیدا کند. بعد از چندین نوبت درگیری با ارمنستان احتمالاً باکو به خوبی متوجه شده است که نمی تواند روی کمک های اروپا حساب باز کند.
از طرف دیگر آمریکا نیز تا ۵ ماه آینده تحت تاثیر فضای انتخاباتی خواهد بود و کمتر فرصت این را دارد که در منطقه حساس و در موضوع مهمی مثل آذربایجان و ارمنستان مداخله داشته باشد.
یک راه حل برای آذربایجان می تواند چرخش به سمت روسیه باشد. نباید فراموش کنیم که روسیه بزرگترین صادرکننده تسلیحات به آذربایجان به شمار آمده و در عین حال از شرکای جدی ارمنستان به محسوب می شود، بنابراین همراه شدن با این کشور می تواند مانع بزرگی برای ارمنستان در راه حملات بعدی به آذربایجان باشد.
اما اگرچه نزدیکی به روسیه احتمالاً بتواند از حجم نگرانی‌های آذربایجان نسبت به تکرار حملات ارمنستان بکاهد اما زنگ خطری برای کشورهای اروپایی خواهد بود.
روسیه حداقل از ماجرای جدایی شرق اوکراین به این سو، روابط بسیار شکننده ای با اتحادیه اروپا پیدا کرده است. از آن مدت تاکنون، اتحادیه اروپا کوچکترین فرصتی برای سرزنش سیاست های داخلی و خارجی مسکو را از دست نداده است.
همچنین کشورهای اروپایی سالهاست که تصمیم گرفته اند مناسبات اقتصادی خود با روسیه را قطع کرده یا به پایین ترین سطح ممکن برسانند. روسیه نیز در عوض اقدامات متقابل را در دستور کار قرار داده است.
بنابراین در چنین شرایطی طبیعی خواهد بود که روسیه حفظ ثبات در مناطق نفت خیز آذربایجان را موکول به کاهش سطح مناسبات انرژی میان آذربایجان و دولت‌های اروپایی کند. این وضعیت، بهترین موقعیت برای روسیه به شمار می‌آید تا بدون آنکه هزینه ای بدهد، فشار بر دولت های اروپایی را افزایش دهد.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false