×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
دستمزدهای کم و مدیران راضی آرامکو

جیم کرین، پژوهشگر انرژی موسسه بیکر دانشگاه رایس در اینباره می‌گوید: «اگر شما برای آرامکو کار می‌کنید، در واقع یک ستاره راک هستید، این یکی از تنها شایستگی‌های عربستان است».
در واقع پیشنهاد شغلی از آرامکو می‌تواند بلیطی برای تحصیلات دانشگاهی در ایالات متحده، امنیت شغلی طولانی مدت و پرستیژی بی‌نظیر در میان آشنایان باشد.
علاوه بر این‌ها کار در آرامکو با مزایای بسیاری جدا از حقوق همراه است. همه این‌ها کار در آرامکو را برای شهروندان عربستان جذاب می‌کند تا جایی که بسیاری از داوطلبان برای کار در این غول نفتی را نوجوانان تشکیل می‌دهند.
از سوی دیگر با رسیدن به رده‌های بالا در این شرکت اوضاع بهتر هم می‌شود. اکثر مدیران فعلی و سابق آرامکو همراه با خانواده‌هایشان در منطقه محصوری در شمال دهران در عمارت‌هایی بزرگ با استخر خصوصی زندگی می‌کنند.
همچنین امکانات و خدمات بسیار زیادی از قبیل بیمه درمانی برای شخص و همسر یا همسرانش، اتوموبیل، راننده، باغبان و خدمتکار از طرف آرامکو در اختیار این افراد قرار می‌گیرد.
با همه این اوصاف دستمزد‌ها در آرامکو به طرز عجیبی کم است. در واقع دستمزد مدیران آرامکو در مقایسه با دیگر مدیران نفتی جهان بسیار ناچیز به نظر می‌رسد.
به طور مثال درآمد امین ناصر مدیرعامل این کمپانی در سال ۲۰۱۶ چیزی در حدود ۵ میلیون دلار بوده است.
در همان سال مدیران عامل کمپانی‌های شل ۲۳٫۸ میلیون دلار، شورون ۲۰٫۶ میلیون دلار، اکسون ۱۸٫۸ میلیون دلار، بی.پی ۱۴٫۷ میلیون دلار و توتال ۶٫۴ میلیون دلار درآمد داشته اند.
چیزی که موجب می‌شود دستمزد ناصر ناچیزتر از آن‌چه هم‌رده هایش دریافت می‌کنند برسد این است که آرامکو در سال گذشته ۵ برابر همه این ۵ کمپانی رقیبش سود خالص کسب کرده و به عنوان سود آور شرکت دنیا شناخته می‌شود.
در صنعت نفت به صورت معمول بین بزرگی تصمیم‌هایی که مدیران باید بگیرند و مبلغ دستمزد آن‌ها ارتباط مستقیمی وجود دارد. به همین دلیل هم مبلغ دستمزدهای مدیران آرامکو ما را شگفت‌زده می‌کند. چرا که عمده اقتصاد عربستان در حال حاضر با درآمد آرامکو اداره می‌شود.
از سوی دیگر آرامکو برای عرضه عمومی سهامش به دستور بن سلمان آماده می‌شود. این یعنی سرازیر شدن نزدیک به ۲ تریلیون دلار به پادشاهی عربستان. موفقیت این عرضه در گرو تصمیمات امین و دیگر مدیران رده بالای آرامکو است.
همچنین خاندان سعودی مدت‌هاست که توسط درآمدهای این کمپانی تامین می‌شود. بر اساس شاخص‌های میلیاردهای بلومبرگ این خاندان حداقل ۱۰۰ میلیارد دلار از این کمپانی درآمد کسب کرده است.
منابع آگاه به بلومبرگ گفته اند که حتی خود مدیران آرامکو نیز توقع دستمزد زیادی ندارند و نسبت به دریافت بسته‌های جبران خسارت که بر اساس استانداردهای آمریکا طراحی شده بودند بی تفاوتی نشان داده اند.
این منابع که خواسته‌اند نامشان فاش نشود زیرا اطلاعاتی محرمانه را در اختیار بلومبرگ گذاشته بودند می‌گویند:«مدیران آرامکو حتی نسبت به مشوق‌هایی که موجب می‌شود تا کارمندان اهداف بلند مدت را در زمان کوتاه‌تری به نتیجه برسانند شک دارند».
جیم کرین در اینباره می‌گوید: «این احساس انصاف بین نسلی از مباشران آرامکو وجود دارد که واقعا بخش مهمی از رسالت این کمپانی سعودی است. مراقبا از نفت برای نسل‌های آینده».
همچنین منابع آگاه گفته‌اند که با توجه به درخواست سرمایه‌گذاران بین‌المللی، هیات مدیره آرامکو بر اساس استانداردهای اروپا و آمریکا راه‌های پرداخت غرامت برای هم‌ترازی دستمزد نیروهای اجرایی را بررسی کرده‌اند. آن‌ها کمک‌های مالی و جوایز تشویقی بلند مدت را تصویب نکرده‌اند. مبالغی که بخش عمده آن تنها دستمزدهای نیروهای اجرایی در کشورهای غربی را تشکیل می‌دهد.
یکی از این افراد گفته است که هیات مدیره حتی اعطای سهام عدالت به کلیه کارمندان آرامکو را نیز مورد بررسی قرار داده است اما در نهایت بسته پرداختی تایید شده از سوی ناصر عمدتا فقط شامل حقوق و خسارات مربوط به معوقات بوده است.
حتی بین دستمزدهای شرکت‌های دولتی دیگر کشورها و آرامکو نیز اختلاف بزرگی وجود دارد. در سال ۲۰۱۸ هیات مدیره ۱۷ نفره آرامکو در مجموع ۳۰ میلیون دلار دستمزد و خسارات ناشی از معوقات دریافت کرده‌اند. این در حالی است که در همان سال هیات مدیره شرکت نفت روسیه، روزنفت نزدیک به ۶۴ میلیون دلار درآمد داشته ‌اند و شرکت نفت کویت نیز به مدیران کلیدی خود ۳۷٫۷ میلیون دلار دستمزد داده است.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false