×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
سیاست آتی اوپک در گرو رفتار کرونا

به گزارش گروه انرژی نفت خبر از بلومبرگ، سازمان کشورهای صادرکننده نفت و متحدان آن در پایان ماه تشکیل جلسه می‌دهند تا در مورد آینده توافق کاهش تولید خود که از پایین آمدن قیمت نفت جلوگیری می‌کند، تصمیم بگیرند، تصمیمی که تا حدودی قابل پیش‌بینی است.

پابرجا ماندن شیوع ویروس کرونا به این معنی است که تولیدکنندگان نفتی هنوز نمی‌توانند خواب راحتی داشته باشند و همان‌طور که انتظار می‌رفت، تقاضای نفت به‌طور کامل یا به‌سرعت بهبود نیافته است. موج دوم ویروس کرونا باعث محدودیت مجدد سفر در اروپا شده است و ممکن است اقدامات مشابهی در ایالات‌متحده یا حتی در آسیا آغاز شود. بر اساس آمار، میزان ترافیک در بسیاری از شهرها به‌طور قابل‌توجهی کمتر از سطح سال قبل است.

حتی اگر تقاضای نفت در چین و هند به سطح سال گذشته برسد، اما همچنان چشم‌انداز بازار برای عرضه‌کنندگان نفت خام متزلزل است. آژانس بین‌المللی انرژی در آخرین گزارش ماهانه خود که به‌تازگی منتشر شد، اعلام کرد که هرچند انتظار می‌رود پالایشگاه‌های آسیا سال آینده در سطح نزدیک به ۲۰۱۹ کار کنند، اما پالایش در حوزه اقیانوس اطلس (بیشتر اروپا و آمریکا) به مدت دو دهه در پایین‌ترین سطح خود باقی خواهد ماند.

درواقع این پالایشگاه‌ها هستند که مشتری‌های اصلی تولیدکنندگان نفت به شمار می‌روند، نه رانندگان. بنابراین تعجب‌آور نیست که گروه اوپک پلاس نگران شده است.

حتی اگر همه واکسن‌های آزمایش شده موثر باشند و امیدواریم که اینچنین باشد، بازهم چندین ماه طول خواهد کشید تا افراد به‌طور کامل از این واکسن‌ها بهره‌مند شوند و تاثیر آن دیده شود. تا آن زمان، انواع محدودیت‌هایی که تقاضای نفت را در سال جاری کاهش داده‌اند همچنان پابرجا می‌ماند و این مشکل بزرگی برای تولیدکنندگان است.

دومین دردسر بزرگ اوپک پلاس، افزایش عرضه است. لیبی، که تحت توافق اوپک قرار نگرفته است، بسیار سریعتر از آنچه که پیش‌بینی می‌شد، تولید خود را افزایش داد. تولید لیبی در روز جمعه به ۱٫۱۴۵ میلیون بشکه رسید و این در حالیست این کشور در ماه سپتامبر فقط ۹۰ هزار بشکه در روز تولید می‌کرد.

تقریبا می‌توان با اطمینان گفت که وزرای نفت اوپک پلاس نمی‌توانند محدودیت تولید خود را در ماه ژانویه کاهش دهند و همچنین بعید به نظر می‌رسد که آنها برای تعمیق کاهش تولید نسبت به میزان فعلی تلاش کنند. تنها گزینه واقع‌بینانه آنها تأخیر در روند کاهش محدودیت‌ها است و در چنین شرایطی فقط یک سوال وجود دارد که باید پاسخ دهند: برای چه مدت این طرح را ادامه می‌دهند؟ کوید همچنان انگیزه بزرگی را برای این گروه فراهم می‌کند تا حتی شده به اجبار، با یکدیگر متحد شوند.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false