×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
شاید اوپک هنوز نمرده باشد، اما کنترل بازار نفت را از دست داده

مترجم: عارف صفی پور
به گزارش گروه انرژی نفت خبر از فورس، هنگامی که بیژن زنگنه، وزیر نفت ایران، در اوایل هفته جاری در حاشیه نشست سازمان کشورهای صادرکننده نفت هشدار داد که یک توافق خصوصی بین روسیه و عربستان سعودی «تهدیدی برای اوپک است»، چندان اغراق نکرده است.

آنچه که به طور خاص زنگنه را ناراحت کرده بود، همان چیزی است که او یکجانبه گرایی نامیده است، یعنی تشکل دو تولیدکننده نفت بزرگ که بتوانند به طور مؤثر تصمیم بگیرند همه اعضای اوپک باید چه کار کنند.

کارتلی که آسیب دیده

آسیب اصلی این سازمان زمانی شکل گرفت که یکی از کشورهای تولیدکننده نفت که تولید خود را برای ۹ ماه آینده کاهش داد، عضو اوپک نیست (روسیه به عنوان یک ناظر شناخته می‌شود)، و این در حالی است که عربستان سعودی دشمن منطقه‌ای این کشور به حساب می‌آید.

اما در پشت آخرین تصمیمات مربوط به تولید نفت و قیمت‌گذاری، موضوع هشداردهنده‌ای است که هیچ‌کس در اوپک آمادگی پذیرش آن را ندارد. واقعیت این است که کارتل و متحدانش کنترل بازار نفت را به ایالات‌متحده واگذار کرده‌اند و اکنون تلاش می‌کنند تا پیش از آنکه انقلاب انرژی‌های تجدیدپذیر به اوج برسد، آن را پس بگیرند.

بهترین راه برای نشان دادن روند انتقال قدرت کنترل نفت به ایالات‌متحده (یا شاید باید بگوییم بازگشت کنترل)، این است که دو سؤال را مطرح کنیم: کدام کشور بیشترین تقاضا برای نفت دارد و کدام کشور بزرگترین تولیدکننده نفت است؟

کنترل عرضه و تقاضای ایالات‌متحده

پاسخ هر دوی این سؤالات، آمریکا است، هرچند که ممکن است به علت کنترل تولید مصنوعی نفت اوپک ،روی اعداد دقیق میزان تولید بحث باشد، اما واقعیت این است که ایالات‌متحده به کمک انقلاب نفت شیل و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین مانند حفاری مستقیم و… به رهبر جهانی تولید نفت تبدیل شده است.

ایالات‌متحده همچنین در زمینه تقاضای کل نفت و گاز نیز دارای عنوان است و در اقتصاد جهانی در رقابتی نزدیک با چین قرارگرفته است، نشانه‌هایی از کند شدن رشد اقتصادی در چین دیده می‌شود که در نهایت منجر به کاهش تقاضای نفت این کشور خواهد شد.
این مشکل نهایی اوپک است؛ در حالی که اعضای کارتل ممکن است باور کنند که آنها بازار نفت را کنترل می‌کنند و می‌توانند با تغییر میزان تولید، قیمت‌ها را افزایش یا کاهش دهند، اما واقعیت این است که بازی عوض شده، اکنون تنها گروه کوچکی از تولیدکنندگان نفتی باید تاوان چنین تصمیم‌هایی را بدهند.

داشتن یک رقیب عرضه‌کننده نفت مانند ایالات‌متحده، کار را به اندازه کافی برای اوپک دشوار کرده است، اما داشتن رقیبی که همزمان بزرگترین مصرف‌کننده نفت در جهان نیز به شمار می‌رود، مشکل را دو برابر بزرگتر می‌کند. ایالات‌متحده صرفاً بخاطر موقعیت جغرافیایی خود به رهبر نفتی تبدیل نشده، بلکه دلیل اصلی آن بهره‌گیری از فناوری‌های نوین در عرصه تولید نفت است و این فناوری قابلیت انتقال از یک منطقه نفت‌خیز به مناطق دیگر را دارد.

کاهش تولید اوپک همزمان با افزایش تولید آمریکا

کاهش اخیر تولید نفتی اوپک و روسیه ممکن است به دلیل افزایش قیمت صورت گرفته باشد، اما این در حالی است که این امر منجر به افزایش صادرات نفت شیل آمریکا نیز شده است.
به عبارتی دیگر، اوپک قصد دارد قیمت نفت را به سطحی برساند که بتواند بودجه اعضای خود را به تعادل برساند، اما در واقع با این کار به سادگی باعث جایگزین شدن نفت شیل ایالات‌متحده، با نفت اوپک در بازار نفت خواهد شد.

خالد فالح، وزیر نفت عربستان سعودی بعد از نشست اوپک گفت نفت شیل یک روز به اوج می‌رسد و در نهایت روند سایر حوزه‌های نفتی را پیش خواهد گرفت.

فالح گفت: «تولید نفت شیل به اوج می‌رسد، ثابت می‌ماند و پس از آن کاهش خواهد یافت.»

حتی نفت عربستان نیز سقوط خواهد کرد

او کاملاً درست می‌گوید، زیرا در طول زمان، برای هر میدان نفتی و هرگونه معدنی این اتفاق می‌افتد.

اما آنچه که او نادیده گرفته، اشاره به این موضوع است که همان روند صعود، تداوم و کاهش تولید نفت برای حوزه‌های نفتی عربستان و روسیه نیز اتفاق می‌افتد.

آن چیزی که بیشتر از موقعیت جغرافیایی میادین نفتی اهمیت دارد، فناوری استخراج از مکان‌های سخت و یا میادین غیرمتعارف نفت و گاز است که در این مورد، ایالات‌متحده نسبت به سایر رقبا پیشی گرفته است.

ممکن است اوپک نمرده باشد، اما مطمئناً کارتلی است که از یک سری اعضای مضطرب تشکیل شده، اعضایی که نگران آن هستند که تا چه مدت می‌توانند با یکدیگر همکاری کنند.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false