×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
قدرت کشورهای تولیدکننده چگونه رو به افول خواهد رفت

تکنیک آمریکایی‌ها در ذخیره‌سازی نفت

دو سال بعد از این حادثه، دولت آمریکا شروع به ساخت مخازن ذخیره‌ی نفت کرد. در این صورت حتی به هنگام قطع واردات یا استخراج نفت، ایالات‌متحده برای چند روز ذخیره‌ی نفت داشت. هرچند که هزینه‌ی ساخت و نگهداری این مخازن بسیار زیاد بود، ولی می‌توانست از تکرار فاجعه جلوگیری کند. محل نگهداری این ذخایر بسیار ارزشمند به «گنبدهای نمکی» معروف شدند. خلیج‌ مکزیک در جنوب شرقی ایالات‌متحده‌ی آمریکا، برای گردشگرانی که می‌خواهند تعطیلات خود را بگذرانند، مکانی بسیار زیبا است. مردم می‌توانند روی ساحل قدم بزنند و از آرامش این مکان لذت ببرند. با این حال کمتر کسی از آن‌چه زیر پایش پنهان شده خبر دارد. گنجینه‌ای به ارزش ۴۳ میلیارد دلار، متشکل از ۷۰۰ میلیون بشکه نفت خام که با لوله‌هایی قطور به زیر زمین تزریق شده‌ است. این مقدار نفت در ۶۰ مخزن که در گنبدهای نمکی زیرزمینی بوجود آمده، نگهداری می‌شود. گنبدهای نمکی زیرزمینی که میزبان «مخازن استراتژیک نفت» ایالات‌متحده‌ی آمریکا هستند؛ اما مکانیسم عمل این گنبدها به چه صورت است؟ نفت خام نمی‌تواند در نمک نفوذ کند و با آن ترکیب نمی‌شود؛ بنابراین مخازن نمکی، بهترین مکان‌ها برای ذخیره‌سازی نفت خام هستند.» این مخازن به صورت مصنوعی در گنبدهای نمکی زیر زمین ساخته شده‌اند. عمق هر مخزن می‌تواند به ۱۰۰۰ متر برسد. طول متوسط هرکدام ۶۰۰ متر و عرض آن‌ها ۶۰ متر است. ظرفیت آن‌ها هم بین ۶ تا ۳۷ میلیون بشکه متغیر است. برای ساخت این مخازن تقریباً ۴ میلیارد دلار هزینه شد. هزینه‌ی ساخت این مخازن ۱۰ برابر کمتر از هزینه‌ی ساخت مخازن روی زمین بود. این ذخایر در چهار سایت قرار دارند که در کنار هرکدام، تأسیساتی برای پالایش و پردازش ساخته شده است. هم اکنون هزینه‌ی نگهداری این مخازن سالیانه حدوداً ۲۰۰ میلیون دلار است. جالب آنکه از روی زمین خیلی متوجه آن‌چه که زیر زمین وجود دارد، نمی‌شوید. نهایتاً چند چاه می‌بینید و لوله‌های نفت که از یک سو به سوی دیگر رفته‌اند. چاه‌هایی که صدها متر زیر زمین و درون مخازن فرو رفته‌اند، می‌توانند آب را با فشار زیاد به مخازن وارد کنند تا نفت از سوی دیگر خارج شود. این روشی مؤثر برای استخراج نفت از این مخازن است. البته باید یادآور شد که مدیریت این مخازن کار بسیار دشواری است. مخازن نمکی آن‌قدرها هم پایدار نیستند؛ گاهی اوقات قسمتی از دیواره‌ها یا سقف فرو می‌ریزد و باعث می‌شود به ماشین‌هایی که آن‌جا کار گذاشته شده آسیب برسد. ظرفیت برداشت از این مخازن، حدود ۴٫۴ میلیون بشکه در روز است. بنابراین این مخازن می‌توانند برای ۱۶۰ روز قسمتی از نفت مورد نیاز ایالات‌متحده را تأمین کنند تا دست کم برای شریان‌های حیاتی این کشور وجود داشته باشد. از زمان ساخته شدن این مخازن تا به حال دولت آمریکا چند بار مجبور به استفاده از آن‌ها شده است. مثلا در جنگ اول خلیج‌فارس، صادرات نفت خاورمیانه دچار مشکل شد.
در طوفان معروف کاترینا در سال ۲۰۰۵ هم دولت آمریکا مجبور به استفاده از این ذخایر شد

ژاپن و انگلستان چگونه نفت ذخیره می‌کنند؟

به غیر از آمریکا، کشورهای دیگر هم برای خود از این نوع ذخایر درست کرده‌اند. برای مثال ژاپن هم در حدود ۵۰۰ میلیون بشکه نفت را در مخازن روی سطح زمین ذخیره کرده است. بعد از زلزله‌ای که سال ۲۰۱۱ در این کشور رخ داد، ژاپنی‌ها تصمیم گرفتند این ذخایر را بیشتر کنند. از آن‌جا که ژاپنی‌ها از آن نوع گنبدهای نمکی زیرزمینی که در آمریکا یافت می‌شود ندارند، بنابراین مخازن گران‌قیمت روی زمین را ساخته‌اند. کشوری مثل انگلستان هیچ‌کدام از این نوع مخازن را ندارد. با این حال از روشی دیگر برای ذخیره‌سازی نفت استفاده می‌کند. دولت بریتانیا همه‌ صنایع خود را مجبور کرده که به طور دائمی، نفت و میعانات را بیشتر از آن‌چه نیاز دارند، در مخازن فعلی خود نگهداری کنند. این میزان نفت اضافه، به صورتی نگهداری می‌شود که دولت بتواند خیلی سریع به آن‌ دسترسی پیدا کند.

سرمایه‌گذاری افسانه‌ای چین در ذخیره‌سازی

چین و هند نیز هرچند عضو آژانس بین‌المللی انرژی نیستند، ولی در سال‌های اخیر سرمایه‌گذاری زیادی برای ساخت چنین مخازنی انجام داده‌اند. برای مثال، چینی‌ها برنامه‌ بلند پروازانه‌ای دارند. آن‌ها در نقاط مختلف کشور تأسیساتی را بنا کرده‌اند که می‌توانند به اندازه‌ کل ذخیره‌ی مخازن نمکی آمریکا و مخازن روی زمین نفت ذخیره کند! چینی‌ها مخازن زیرزمینی نمکی ندارند و در عوض از مخازن گران‌قیمت‌تر روی زمین استفاده می‌کنند.

شیل و ذخیره‌سازی نفت چگونه جایگاه کشورهای تولیدکننده را متزلزل کرده است؟

پس از سال ٢٠٠٨ و با دستیابى آمریکا به فناورى‌هاى نوین و پیشرفته‌اى مانند فناورى شکست هیدرولیکى، امکان تولید و بهره‌برداری از ذخایر عظیم نفت شیل براى این کشور فراهم شد. بهره‌برداری از نفت شیل بنا بر گزارش مؤسسه ریستاد انرژى نروژ در سال ١٣٩۵، به یکباره ذخایر نفتى آمریکا را به ٢۶۴ میلیارد بشکه افزایش داد. افزایشى که با اکتشافات جدید میادین خشکى و فراساحلى شیل همچنان رو به صعود دارد و تولید حال حاضر ایالات‌متحده را به مرز ١١ میلیون بشکه در روز رسانده است. انقلاب حفارى شیل در حالى بازار جهانى انرژى را متحول کرد که بنا بر تحلیل دانیل یارگین، اوپک به شیر پیر و موجودى بی‌آزار و بدون دندان تبدیل شده است. از سوی پیشرفت‌هاى فناورى در سالهاى اخیر تولید نفت شیل را براى آمریکا در قیمت‌های پایین نفت هم سودآور کرده است و جبهه اوپک و روسیه به خوبى از این موضوع آگاهند. در کل، کشورهایی که در پی ذخیره استراتژیک نفت در جهان هستند، سعی بر این موضوع دارند که در دنیا در حوزه انرژی به عنوان ابر قدرت شناخته شوند. همچنین امتیازهای ذیل برای کشورهای فوق امری اجتناب‌ناپذیر است. آنچنان که در صورت ایجاد بحران به هر نحو در بازار انرژی جهان، می‌توانند برای تنظیم بازار، عرضه نفت را انجام و بازار را به تعادل برسانند. از همین رو در حوزه ژئوپلیتیک، کشورهای حوزه خلیج‌فارس دیگر نمی‌تواند همانند قبل، برای امتیاز گیری سیاسی از دیگر کشورها از اهرم نفت به مانند قبل استفاده کنند. از نگارش فوق، نتایج ذیل را می‌توان برداشت کرد: نخست آنکه ذخیره‌سازی انرژی، برای کشورها، برای کسب قدرت امری بدهی به شمار می‌رود. همین‌طور انحصار صادرات نفت، از کشورهای حوزه خلیج‌فارس، عملاً با بوجود آمدن نفت شیل، سلب شده است

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false