×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
نفت چگونه در عربستان کشف شد و چگونه آن را تغییر داد؟

سعیده شیرانی
به گزارش نفت خبر، در سال ۱۹۲۲ یک مهندس معدن به نام سرگرد فرانک هلمز، از نیوزلند وارد مناطقی شد که بعدا تحت حاکمیت عربستان درآمد و سندیکای شرقی و عمومی را تأسیس کرد. او اعتقاد داشت که نفت زیادی در منطقه پیدا می‌شود و بنابراین او می‌تواند از طریق سندیکا اقدام به جست‌وجوی امتیازات نفتی کند.

سرگرد فرانک هلمز

سرگرد فرانک هلمز

یک سال پس از آن سلطان عبدالعزیز با سرگرد هولمز قراردادی امضا کرد که به موجب آن فرانک اجازه داشت در بخش شرقی این کشور به جست‌وجوی نفت بپردازد. در همان زمان یک مهندس سویسی وارد کشور شد و اعلام کرد که جست‌وجو به دنبال نفت در عربستان مصیبت وار و یک قمار خالص خواهد بود. این موضوع باعث شد تا بانک‌ها و شرکت‌های نفتی از سرمایه‌گذاری برای اکتشاف و تولید نفت در عربستان خودداری کنند.

سلطان عبدالعزیز

سلطان عبدالعزیز

در نتیجه این وقایع سلطان عبدالعزیز در سال ۱۹۲۵ یک مهندس معدن آمریکایی به نام کارل توئیچل را مامور کرد تا پتانسیل کشف نفت در شرق عربستان را بررسی کند. توئیچل نشانه‌های امیدوارکننده‌ای از وجود نفت در این منطقه پیدا کرد اما هم‌زمان به سلطان توصیه کرد تا پیش از دعوت از پیشنهادهای خارجی برای اکتشاف منتظر نتایج حفاری چاه شماره یک در بحرین بماند.

کارل توئیچل

کارل توئیچل

چاه شماره یک بحرین

چاه شماره یک بحرین

هفت سال بعد یعنی در سال ۱۹۳۲ شرکت نفت بحرین وجود نفت در بحرین را اثبات کرد. امری که موجب شد علاقه‌ها برای شکار نفت در عربستان افزایش یابد. در ۱۹۳۳ استاندارد اویل کالیفرنیا (SOCAL) موفق به دریافت امتیاز نفتی بخش شرقی پادشاهی عربستان شد. بر اساس این قرارداد استاندارد اویل حق اکتشاف حدود ۹۳۰ هزار کیلومتر مربع برای شصت سال را به دست آورد. یک سال بعد تیمی از زمین‌شناسان برای مشخص کردن نقاط احتمالی حفاری وارد جبیل شدند.

قرارداد استاندارد اویل

قرارداد استاندارد اویل

تیم زمین شناس جبیل

تیم زمین شناس جبیل

در سال ۱۹۳۶، همه چاه‌های ۱ تا ۶ دمام نشانه وجود نفت در اندازه تجاری را داشتند اما در نهایت هیچ‌کدام مطابق انتظار به نفت نرسیدند و در نهایت چاه شماره ۷ دمام حفر شد. این چاه نیز با وجود یک سال حفاری تا عمق ۱۴۰۰ متری ناامید کننده از آب درآمد. در سال ۱۹۳۸ استاندارد اویل کالیفرنیا دچار تردیدی بزرگ شده بود که آیا سرمایه‌گذاری خود در عربستان را ادامه دهد یا نه تا این‌که در همین زمان بلاخره نفت در چاه شماره ۷ به جریان درآمد. ۱۵۸۵ بشکه در روز. آزمایش‌های بعدی وجود جریان بزرگی از نفت را تایید کرد.

چاه های دمام

چاه های دمام

در نهایت و در سال ۱۹۳۹ سلطان عبدالعزیز شیر خط لوله تازه تاسیس ۶۹ کیلومتری از دمام تا بندر راس تنوره را چرخاند و اولین محموله نفتی عربستان ارسال شد و مسیر اقتصاد عربستان نیز تغییر کرد. پنج سال بعد یعنی در سال ۱۹۴۴ نام شرکت نفتی در عربستان به شرکت نفت عربی-آمریکایی یا همان آرامکو تغییر یافت.

اقتصاد عربستان پیش از نفت چگونه بود؟

صحبت از اقتصاد عربستان سعودی پیش از کشف نفت در مقام یک اقتصاد واحد بسیار دشوار است. قبل از دهه ۱۹۳۰، مساحتی که بعدا تحت کنترل دولت سعودی قرار گرفت از اقوام متعددی تشکیل شده بود که منابع متفاوتی زندگی می‌کردند و فعالیت‌های انسانی مختلفی داشتند.
به عنوان مثال در استان غربی حجاز عمده مردم به کشاورزی در حد معیشت خودشان مشغول بودند، برخی سفرهایی تجاری با مسافت طولانی می‌کردند و برخی نیز به زائران شهرهای مکه و مدینه خدمات ارائه می‌دادند. در استان شرقی نیز اقتصاد زراعی با محوریت خرما و دیگر محصولات قابل فروش مسلط بود.

جغرافیا اما باعث جدایی گروه‌های انسانی در عربستان بود زیرا که سکونت دائم فقط در جاهایی که آب بود وجود داشت. سختی سفر همچنین خارجی‌ها را از ورود به کشور و بهره برداری از منابع طبیعی در دسترس دلسرد می کرد.

کشف نفت تحول بزرگی برای عربستان بود و البته این تحول شش سال پس از یک اتفاق بزرگ دیگر رخ می‌داد، تاسیس پادشاهی عربستان سعودی که تعدادی از مناطق شبه جزیره را تحت یک حاکمیت متحد کرد. همچنین بازسازی اروپا پس از جنگ جهانی دوم و نیاز آن به منابع ارزان و قابل اعتماد نفت، موقعیت صنعت نفتی تازه تاسیس عربستان سعودی را بسیار افزایش داد. ترکیب این سه اتفاق در نهایت زیرساخت‌های اقتصاد فعلی عربستان را تشکیل داد. اقتصادی که بیش از ۹۰ درصد بودجه آن را پول نفت تشکیل می‌دهد. در مطلب بعدی بیش‌تر به چگونگی ورود پول نفت به ساختار اقتصاد عربستان و تغییر آن می پردازیم.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false