×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
نفت ۱۰ دلاری؛ آینده نزدیکی که باید از آن ترسید

به گزارش گروه انرژی نفت خبر از اویل پرایس، در حالی که گمانه‌زنی‌ها از قیمت متزلزل نفت به کرات شنیده می‌شود، یک احتمال می‌تواند جالب توجه باشد: تبعات مربوط به خطرات ژئو پلیتیک. یکی از این خطرات می‌تواند بسته شدن تنگه هرمز باشد. یکی دیگر از بزرگترین خطرات می‌تواند وقوع جنگ میان ایران و آمریکا یا ایران و عربستان باشد. همه این ها صرفا احتمال هستند اما آن چه که واقعیت بیان می‌کند این است که چنین احتمال‌های خطرناکی بعید به نظر می‌رسد.

اما خطرناک‌تر از این سناریوها برای قیمت نفت، باید به سناریوهایی همچون کاهش قال توجه تقاضا برای نفت، تداوم اختلاف‌های تجاری کشورها به ویژه چین و آمریکا و وخیم‌تر شدن اوضاع اقتصادی جهان توجه داشت. حالا باید این موضوع را در نظر گرفت که ادامه این سناریوهای خطرناک برای قیمت نفت از جمله کاهش تقاضا می‌تواند آن چنان قیمت نفت را به سمت سقوط ببرد که منتظر نفت ۱۰ دلاری باشیم؟

سازمان بین‌المللی انرژی در گزارش‌های خود در خصوص میزان تقاضا برای نفت در حال تجدید نظر درباره میزان رو به افول این رقم برای ادامه سال ۲۰۱۹ است.

اولین پیش‌بینی این سازمان برای میزان تقاضای نفت در سال ۲۰۱۹ افزایش ۱٫۴ میلیون بشکه در روز بود. اما در ادامه این تخمین به ۱٫۱ میلیون بشکه نفت در روز کاهش پیدا کرد. این تخمین‌ها بر اساس میزان تقاضای واقعی موجود در بازار انجام می‌شود. مثلا میزان تقاضا برای نفت در ماه می ۱۶۰ هزار بشکه کاهش پیدا کرده بود.

پیش‌بینی سازمان بین‌المللی انرژی برای میزان تقاضای نفت در سال ۲۰۲۰ نیز همین وضعیت را داشت. در حالی که این سازمان اولین تخمین خود از رشد تقاضا را ۱٫۴ میلیون بشکه نفت در روز در نظر گرفته بود اما در ادامه ترجیح داد این رقم را به ۱٫۳ میلیون بشکه در روز کاهش دهد.

اوپک نیز به همین روش محاسبات خود را درباره میزان تقاضا برای نفت ارائه می‌دهد. این سازمان نیز در گزارش‌های خود به کاهش تقاضا اشاره کرده است.

اگرچه بحران‌های ژئوپلیتیک همه اموری مربوط به آینده هستند که ممکن است رخ ندهند اما مسائلی همچون وخیم شدن اوضاع اقتصادی، موضوعاتی واقعی مربوط به امروز به شمار می‌آیند و به همین دلیل، واضح است آن چه اکنون بر قیمت نفت اثرگذار است، همین مسائل ملموس امروزی است و نه آن چه که ممکن است فرداها رخ دهد یا برعکس به وقوع نپیوندد.

مسائلی را که می‌تواند بر کاهش قیمت نفت موثر باشند می توان چنین در نظر گرفت: افزایش قدرت دلار، افزایش تولیدات اوپک، افزایش تولیدات نفت شل آمریکا، افزایش سرمایه‌گذاری در حوزه‌های تولید نفت در آمریکا، تضعیف رشد اقتصادی.

مجموعه‌ای از این دلایل در سال ۲۰۰۹ باعث شد تا قیمت نفت که پیش از این در سال ۲۰۰۸ رکورد ۱۴۰ دلار بابت هر بشکه را به جا گذاشته بود به ۴۰ دلار برسد. این یعنی نفت کاهشی بیش از ۵۰ درصد را تجربه کرد.

در سال ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵ نیز وضعیت مشابهی قابل رویت بود. قیمت نفت در این دو سال از ۱۰۰ دلار بابت هر بشکه به زیر ۴۰ دلار رسید. مجددا ما شاهد کاهش بیش از ۵۰ درصد در قیمت نفت رو به رو بودیم. در این سال ها در اکثر کشورهای وارد کننده نفت نظیر چین و هند شاهد افت رشد اقتصادی بودیم.

به نظر می‌رسد که ما اکنون شاهد وضعیتی مشابه هستیم. اگرچه قیمت نفت هنوز خیلی بالا نرفته است اما نرخ تولید نفت در آمریکا همچنان بالاست.

چشم‌انداز اقتصادی جهان چندان خوشایند نیست. جنگ تجاری میان آمریکا و چین ادامه دارد و می‌تواند اقتصاد بزرگترین واردکننده‌های نفت در جهان از جمله چین را متاثر سازد. کاهش تولید نفت در میان اعضای اوپک نیز متوقف شده است.

همه این ها می‌تواند مولفه هایی برای کاهش قابل توجه قیمت نفت در آینده باشد. بنابراین به نظر می‌رسد سوال اصلی که اینک با آن رو به رو هستیم این نیست که بحران‌های سیاسی یا نظامی ممکن است قیمت نفت را تا چقدر افزایش دهند بلکه مساله این است که فاکتورهای کاهنده قیمت نفت در بازار حضور دارند و باید پرسید آنها تا کجا قادرند قیمت نفت را به سطوح پایین‌تر برسانند.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false