×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
وزارت نفت یا وزارت جنگ؟

به گزارش گروه رسانه ای نفت خبر به نقل از کانال تلگرامی از نفت چه خبر، در آخرین نمونه از این تحرکات سیاسی می‌توان به محتوای انتشار یافته در حساب توئیتری رئیس اسبق صدا و سیما اشاره کرد. عزت‌الله ضرغامی دیروز در حساب توئیتر خود نوشت: ‏گویا آقای زنگنه هنوز نگران عواقب قضایی دور زدن تحریم ها برای فروش نفت است. ولی مطلعم که اخیراً این مشکل حل شده و ایشان اختیار عمل بالایی دارند.چرا وزارت نفت هنوز آرایش جنگی ندارد؟؟”فارغ از ارزیابی صحت ادعای ضرغامی در مورد عملکرد وزیر نفت در مقابله با شرایط تحریم که البته تکرار ادعاهای پیشین در این خصوص بود، باید از آقای ضرغامی پرسید زنگنه از عواقب قضایی چه چیز می‌ترسد؟

واقعیت این است که صنعت نفت یک صنعت فراملی و دارای ماهیت بین‌المللی است که توسعه و بقای آن به حضور در زنجیره جهانی صنعت نفت وابسته است. در حقیقت بقای صنعت نفت در شکل گیری زنجیره‌ای از اقدامات مستمر و مداوم است که پس از اکتشاف و تولید، نگهداشت و افزایش توان تولید از میادین و مخازن نفتی را تضمین می‌کند. اقداماتی که البته بدون قرار گرفتن در زنجیره جهانی صنعت نفت، جذب سرمایه و تکنولوژی تا حدود زیادی ناممکن است. آنچنان که در طول دهه‌های اخیر به رغم کوشش‌های بی دریغ برای سرپا نگه داشتن این صنعت در ایران، تولید و صادرات نفت هرگز از میزان مشخصی فراتر نرفته است. از همین رو باید گفت دادن اختیارات فوق العاده به وزیر نفت، هر چند به اداره این صنعت در شرایط تحریم کمک می کند اما تاثیری چندانی در بهبود وضعیت آن نخواهد داشت. به همین دلیل استفاده از تعابیر خاص نظیر “آرایش جنگی” برای این صنعت ناشی از تفکرات غیر آشنا با ماهیت آن است.

اما پاسخ دقیق‌تر به پرسش رئیس سابق صدا و سیما در مورد دلیل محافظه‌کاری وزیر نفت در استفاده از روش‌های غیر متعارف را می توان در اظهارات چندی پیش زنگنه جستجو کرد. آنجا که او در نشست خبری خطاب به مردم گفت: ” نمی‌دانید چه بر سرم آوردند اما گفتم مال بی‌زبان را دست آدم زبان‌دار نمی‌دهم”. اظهارات وزیر نفت در مورد “مال بی زبان و آدم زبان‌دار” در حقیقت اشاره به عملکرد وزارت نفت در دوره قبلی تحر‌یم‌ها بود. زمانی که حاصل “آرایش جنگی” گرفتن وزارت نفت، بوجود آمدن پدیده‌هایی همچون بابک زنجانی بود. موضوعی که متن و حواشی آن، از ابتدای دولت یازدهم، وزارت نفت، شخص وزیر و از آن بالاتر اقتصاد ایران را با خود درگیر کرده است. در این شرایط چطور می‌توان از وزیر نفت انتظار داشت حالا برای مقابله با تحریم‌ها از همان روشی استفاده کند که خود در طول سال‌های اخیر همواره از منتقدان سرسخت آن محسوب می‌شده؟!

در نهایت اما باید گفت توئیت دیرو آقای ضرغامی را نمی‌توان و نباید آخرین اقدام در راستای اعمال فشار بر وزیر نفت برای رفتن به مسیرهای نامتعارف در فروش نفت دانست. فشارها از یک سال پیش وبه موازات خروج ترامپ از برجام آغاز شده و در طول این یک سال به طرق مختلف مجال بروز یافته. این همه در حالی است که در وانفسای انتشار اخبار مربوط به آشفتگی‌های ناشی از تحریم‌ها، بر خلاف دوره قبل، این بار وزارت نفت در فضایی دور از “آرایش جنگی مدنظر حامیان دولت قبل” به کار خود مشغول است و از قضا باید گفت رمز موفقیت صنعت نفت در طول این مدت، دور ماندن از روش‌های غیر متعارف در فروش نفت بوده است.روش‌هایی که به اذعان بسیاری از آگاهان کمکی به فروش بیشتر نفت در بازارهای جهانی نمی‌کند و تنها حاصل آن ثروت بادآورده برای برخی و شکل‌گیری باندهای مافیایی در اقتصاد و سیاست ایران است. باندهایی که به گفته وزیر نفت قابلیت اداره امور از داخل زندان را نیز دارند!

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false