×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
کابوس و تراژدی روایت اسرائیلی‌ها از جنگ غفران

در سالگرد جنگ اعراب علیه رژیم اسرائیل در اکتبر سال ۱۹۷۳ میلادی روزنامه اسرائیلی هآرتز با عنوان “تراژدی” و “شکست” از این جنگ برای کشورش سخن گفته و معتقد است که با توجه به در اختیار داشتن تجهیزات نظامی جدید و به‌روز و سرویس اطلاعاتی خبره، در مقابله با اعراب در این جنگ شکست خورده است. این روزنامه در سالگرد این واقعه به بررسی اسناد و سخنان دولتمردان این رژیم و فرماندهان نظامی آن پرداخته است و به تعبیر خود شکست این رژیم را در برابر کشورهای عربی به چالش کشیده است.

طرف اسرائیلی از جنگ خبردار شد ولی ؟!

پس از گذشت سال‌ها از جنگ کشورهای عربی با رژیم اسرائیل در اکتبر سال ۱۹۷۳ سندهای محرمانه‌ای از سوی برخی فرماندهان وقت ارتش اسرائیل و سیاستمداران وقت این رژیم منتشر شد که نشان از مطلع بودن سرویس‌های اطلاعاتی این رژیم از وقوع این جنگ خبر می‌دادند. طبق این اسناد فاش شده “یول بن بورات” رئیس یکی از بخش‌های بلند پایه دستگاه جاسوسی اسرائیل چند روز قبل از حمله مصر و سوریه به مناطق تحت تصرف این رژیم، از سوی برخی از منابع خود از تحرکات نظامی گسترده و غیر طبیعی نیروهای مصری در کانال سوئز خبردار شد اما آن را بی‌اهمیت جلوه داد. یول در ادامه و در جریان بازجویی‌های صورت گرفته از وی که از سوی کمیته بررسی عوامل جنگ و شکست آن انجام شده بود از رسیدن این اطلاعات سری و طبقه‌بندی شده به دستگاه جاسوسی این رژیم خبر داده و معتقد بود که ارتش این رژیم نیز از طریق سلسله مراتب فرماندهی و شخصیات سیاسی مرتبط با این دستگاه از این تحرکات نظامی مصر و سوریه قبل از حمله آگاه شد اما هیچگاه آنها را جدی نگرفت.

بن بورات همچنین از گفتگو و بحث شدید با ” ایلی زعیرا” رئیس دستگاه جاسوسی وقت اسرائیل در تاریخ ۳ اکتبر ۱۹۷۳ وسه روز قبل از آغاز این حمله نظامی خبر داد که در اینباره زعیرا معتقد بود این تحرکات فقط یک مانور نظامی ساده از سوی نیروهای مصری است اما بن بورات از لزوم آماده‌سازی نیروهای نظامی این رژیم و در نظر داشتن جانب احتیاط سخن به میان آورده و معتقد بود جابه جایی نیروهای مصر در دهانه کانال سوئز حتی در صورت اجرای مانور بسیار غیر طبیعی است و باید در این زمینه تدبیری پیش‌بینی شود اما زعیرا معتقد بود که ماموریت سرویس اطلاعاتی ایجاد آرامش وثبات بین شهروندان خود است ونه ایجاد شوک به اجتماع و اقتصاد.

در ادامه بن بورات از تکرار هشدارهای اطلاعاتی به زعیرا و بی‌اعتنایی وی پرده برداشت و حتی بن بورات جلسه ای مخفیانه با “یوسف زعیرا” برادر زاده ایلی زعیرا و رئیس بخش پایش اطلاعات در موساد در روز چهارم اکتبر ترتیب داد و یوسف زعیرا نیز در گفتگویی با ایلی زعیرا این اقدامات مصر را نگران‌کننده توصیف کرد اما ایلی زعیرا در جواب برادرزاده خود گفته بود که مصر توانایی انجام یک هماهنگی سری و شروع جنگ با اسرائیل وبه خطر انداختن منافع این رژیم را ندارد.

 ” نقشه گمراه کننده و پنهان کردن ساعت حمله رمز پیروزی مصر در این پیروزی بود.”

این جمله بخشی از سخنان واعترافات ایلی زعیرا در کتاب “جنگ روز غفران” است که سال‌ها بعد از این جنگ در اسرائیل منتشر شد که به نظرش شوک واقعی این حمله برای وی بسیار سنگین تمام شد و بی‌اعتنایی به همه هشدارهای اطلاعاتی و نظامی و خط مشی اشتباه خود در مقابله و مواجهه با تحرکات نظامی مصری‌ها اشتباهی نابخشودنی در آن برهه بود.

اما رژیم اسرائیل در ادامه از مبادله پیام‌های تلگرافی بین این رژیم وایالات متحده آمریکا در روزهای ۵ تا ۷ اکتبر سال ۱۹۷۳ پرده برداشت که حاکی از همکاری دستگاه جاسوسی اسرائیل با یک جاسوس مصری به نام “اشرف مروان” بود که در تاریخ ۵ اکتبر وطی دیداری که با یکی از افسران بلند پایه اسرائیلی در لندن داشت جزئیاتی از آرایش نظامی مصر و سوریه ازحمله نظامی به موضع های نیروهای اسرائیلی در کانال سوئز و صحرای سینا از سمت نیروهای مصری و نیز از سوی بلندی‌های جولان از سمت سوریه پرده برداشت و حتی تاریخ دقیق حمله را روز ۶ اکتبر اعلام کرد. از همین رو این افسر اسرائیلی طی تماسی با خانم “گلدا مایر” نخست‌وزیر وقت رژیم اسرائیل در ساعت ۳:۵۰ دقیقه بامداد روز ۶ اکتبر جزئیات دریافت شده از اشرف مروان را در اختیار مایر قرار داد و اذعان کرد که این جاسوس مصری احتمال حمله نظامی مصر و سوریه به نیروهای اسرائیلی در این روز را ۹۹ درصد می‌داند و یک درصد باقیمانده را به عوض شدن نظر “انور السادات” رئیس جمهور وقت مصر در لحظات پایانی حمله عنوان می‌کند.

متن این نامه‌های تلگرافی بین رژیم اسرائیل و ایالات متحده آمریکا حاکی از رایزنی‌های گسترده نیروهای نظامی و دیپلمات‌های اسرائیلی با همتایان خود در آمریکا بود که هنری کسینجر وزیر امورخارجه وقت آمریکا به اسرائیلی‌ها هشدار می دهد که در صورت صحیح بودن این اطلاعات آنها شروع کننده این جنگ نباشند و منتظر اقدام مصر و سوریه در اینباره باشند هرچند که کسنیجر این اقدامات را بسیار ساده و قابل پاسخگویی برشمرده بود.

اما آنچه در ساعات ابتدایی این حملات رخ داد برای رژیم اسرائیل غیر قابل باور و بسیار غیرمترقبه بود که حتی این اقدامات جزئی پیشگیرانه سیاسی نیز کارگشا نبود و تنها با گذشت چند ساعت از آغاز این حملات و با استناد به گزارش‌های نظامی نیروهای اسرائیلی وضعیت نیروهای نظامی این رژیم در جولان “بسیار سخت” و در صحرای سینا “ناامیده کننده” گزارش شده بود.

استعفای گلدا مایر

” هیچ چیز دردناک‌تر از این نیست که از رویداد اکتبر سال ۱۹۷۳ رخ داد بنویسم. آنچه برای رژیم اسرائیل رخ داد نه تنها یک حادثه شوم و سهمگین بلکه یک تراژدی به تمام معنا بود که تا لحظه مرگ من همراهم خواهد بود. ناگهان در این روز خود را در برابر بزرگترین مشکل و چالشی دیدم که تا آن لحظه در زندگی خود تجربه کرده بودم و این برای مردم اسرائیل و سیاستمداران آن بسیار غیر قابل باور بود و باعث به وجود آمدن هرج مرج بزرگی در داخل اسرائیل شد که تا سال‌ها تبعات ناشی از آن در باور مردم و نیروهای نظامی غیر قابل اصلاح بود”.

این نوشته گوشه‌ای از اعترافات “گلدا مایر” نخست‌وزیر وقت رژیم اسرائیل درباره جنگ غفران بود که مایر از آن به عنوان “شوک و اندوه” یاد کرده است و این بخشی از احساس شخصی وی در برابر وقوع این جنگ بود.

مایر همچنین در ادامه در خاطرات روزانه خود از احساس شرم خود از مهم جلوه ندادن این تهدیدات و بی اعتنایی به نظر کارشناسان دستگاه جاسوسی و نظامی سخن به میان آورده است و بعد از وقوع این جنگ از قصد خود برای استعفا پرده برداشته بود اما در ادامه سعی می‌کند تا با احساس مسئولیت بیشتر در برابر موضوع پیش آمده سعی بر کنترل آن و کم کردن اثرات آن بر مردم اسرائیل داشته باشد.

اعترافات اسرائیلی‌ها

اما این احساس گناه فقط منحصر به مایر نبود و بسیاری از سیاستمداران و نظامیان بلند پایه اسرائیلی سال‌ها پس از پایان جنگ در بزنگاه‌های مختلف از احساس خود نسبت به جنگ غفران پرده برداشتند وعدم توانایی پیشگیری از وقوع آن را یک شکست تاریخی برای این رژیم بر شمردند. “موشه دایان” وزیر دفاع وقت رژیم اسرائیل در بخشی از خاطرات خود که پس از سال‌ها در یک روزنامه اسرائیلی چاپ شد از سختی این جنگ سخن به میان آورده بود و آن را یک چالش بسیار بزرگ از بدو آغاز حیات این رژیم در سرزمین فلسطین برشمرده بود که قطعا شکست‌های بزرگی برای اسرائیل به همراه داشته است. همچنین دایان از مرگ نیروهای نظامی اسرائیلی در جریان این جنگ ابراز تاسف کرده و سران نظامی و سیاسی اسرائیلی را مسئول مرگ آنها معرفی کرده بود.

آریل شارون نخست وزیر سابق این رژیم نیز که در آن زمان یکی از فرمانده‌های جنگی ارتش اسرائیل بود در مصاحبه‌ای که سال‌ها بعد با یکی از شبکه‌های تلویزیونی اسرائیل انجام داد از میزان غافلگیری و متزلزل بودن اقدامات نظامی اسرائیل در آن زمان سخن به میان آورد واین جنگ را یک کابوس تمام نشدنی برای اسرائیل توصیف کرده بود. شارون در این مصاحبه عنوان کرده بود: ۶ اکتبر سال ۱۹۷۳ یکی از بدترین روزها و شب‌های زندگی من بود وبعد از۲۴ ساعت از آغاز جنگ توانستم خود را به همراه چند دسته از نیروهای نظامی ویژه به جنوب صحرای سینا برسانم. آنچه که در مقابل چشمانم در حال رخ دادن بود غیر قابل باور بود زیرا در کمتر از ۲۴ ساعت حدود ۳۰۰ نظامی کشته و ۱۰۰۰ نظامی دیگر زخمی شده بودند.

مترجم : محمدرضا وحیدی

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false