×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
دلواپسان، CFT، FATF و حرکت در فضای تاریک

به گزارش گروه رسانه‌ای نفت خبر به نقل از کانال تلگرامی از نفت چه خبر، کلیات لایحه الحاق ایران به کنوانسیون مبارزه با تامین مالی تروریسم (CFT) دیروز در مجلس بررسی شد اما با جنجال نمایندگان مخالف دولت، به صحنه مضحک پهن کردن بنرها و طومارها در کف مجلس و بر روی تریبون هیات رئیسه تبدیل شد تا عملا مجلس را به هر چیزی به جز پارلمان شبیه کند. جایی که باید محل گفت و گو و اقناع باشد، به محلی برای شاخ و شانه کشیدن برای دولت آن هم بدون هیچ دلیل قابل استنادی برای مخالفت با این لایحه تبدیل شد تا سرانجامش مسکوت ماندن این لایحه برای دو ماه باشد. در حالیکه حتی یک روز تاخیر در پیوستن به این کنوانسیون و کنوانسیون های مشابه به ضرر کلیت اقتصاد ایران است.

بر مبنای این لایحه، ایران به کنوانسیونی می پیوندد که هدفش مبارزه با تامین مالی تروریسم است. منتقدان دولت به گونه ای تبلیغ کرده اند که گویی این کنوانسیون جهانی برای مقابله با ایران و حمایتهای ایران از گروههایی همچون حزب الله تدوین شده. حتی مصطفی کواکبیان نماینده مردم تهران در مجلس دیروز در نطق خود در حمایت از پیوستن به این کنوانسیون گفت که برای نمایندگان مجلس پیامک فرستاده اند که اگر عضو این کنوانسیون شویم، باید سردار قاسم سلیمانی را تحویل دهیم! در واقع دلواپسان با بیان مسائلی کلی و بدون استناد، سعی دارند همواره اوضاع را به گونه ای پیش می برند که فضای مبهم سرمایه گذاری در ایران حفظ شود و حالا که ترامپ از برجام خارج شده، فضا را برای مانور خود فراخ تر می بینند.

جالب اینجاست که به جز ایران فقط ۴ کشور عضو این کنوانسیون نیستند : کره شمالی، سودان جنوبی، سومالی و تووالو! و متاسفانه نام ایران در کنار این کشورها قرار دارد. حتی سوریه که در حال مبارزه با تروریسم اما از سوی غرب، متهم به حمایت از تروریسم است به این کنوانسیون ملحق شده. اما دلواپسان در ایران همانگونه که برای پیوستن ایران به FATF مانع تراشی کردند، برای پیوستن به این کنوانسیون هم مشکل آفرینی کردند تا اوضاع اقتصاد ایران در شرایطی که به دلیل تحریم آمریکا در شرایط مبهمی قرار گرفته، بیش از پیش درگیر حاشیه شود. جالب اینجاست که وزیر اقتصاد دولت دوم محمود احمدی نژاد هم خواستار پیوستن ایران به این کنوانسیون بود اما در آن زمان که این درخواست مطرح شد، اصولگرایان چندان واکنشی نشان ندادند. شاید به این دلیل ساده که در آن زمان به دلیل تحریم های شورای امنیت، فضا به اندازه کافی غیرشفاف بود تا بتوان از ماهی گل آلود تحریم و عدم شفافیت، ماهی مراد را صید کرد.

عدم پیوستن به این کنوانسیون های بین المللی در شرایط کنونی که آمریکا از برجام خارج شده، موجب انزوای هرچه بیشتر ایران از اقتصاد جهانی می شود. انزوایی که موجب شده حتی عراق با سیستم بانکی ایران کار نکند و شاید دلواپسانی که در مجلس با این لایحه و لوایح مشابه آن مخالفت می کنند نمی دانند که ایران برای دریافت پول صادرات گاز به عراق هم دچار مشکل است. بخشی از انزوای ایران از سیستم های مالی و اقتصادی جهانی، به خاطر فشارهای آمریکاست اما بخشی از این انزوای مشکل ساز هم به دلیل خودتحریمی است. اما دلواپسانی که به دلیل نگرش های سیاسی و مبتنی بر منافع فردی و گروهی به اقتصاد، موجب این خودتحریمی شده اند، برایشان چندان اهمیتی ندارد که اقتصاد ایران در چه وضعیتی است یا صنعت نفت به عنوان عامل اساسی رشد اقتصادی ایران طی سالهای اخیر، برای تبدیل تفاهمنامه های پرشمار خود با شرکتهای خارجی به قرارداد قابل اجرا، به چه فضایی نیاز دارد.

نپیوستن به این کنوانسیون های الزام آور جهانی که کشورهای انگشت شماری عضو آن نیستند، اقتصاد ایران را بیش از پیش در تحریم و خودتحریمی غرق می کند و آنگاه منتقدان دولت که ترجیح می دهند دولت را همچون شناگری با دست و پای بسته به آب بیندازند، دولت را متهم می کنند به وعده های اقتصادی خود عمل نکرده اما سهمی برای مخالفتها و مانع تراشی ها و اقدامات پوپولیستی خود – شبیه آنچه دیروز در مجلس انجام دادند – قائل نیستند. چنین فضایی، صرفا چشم اندازی مملو از ابهام در مقابل اقتصاد ایران بویژه صنعت نفت که هم پیشران اقتصاد کشور در پسابرجام بوده و هم در نوک پیکان تحریم قرار دارد قرار می دهد و ناامیدی را بر اقتصاد ایران حاکم خواهد کرد.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false