×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

false
true
true
راهبردی با نتایج مبهم

به گزارش نفت خبر از آسیا تایمز، سهم خاورمیانه از تجارت کلی هند ۲۱٪ بوده و ۶۲٪ از واردات نفت خام این کشور در فاصله ماه‌های ژانویه تا اوت سال ۲۰۱۹ انجام‌شده است.

در میان درگیری‌ها و مشاجرات فزاینده میان کشورهای ایالات‌متحده و روسیه به‌عنوان رقبای جهانی و کشورهای منطقه‌ای؛ عربستان سعودی، ایران، ترکیه و اسرائیل نیروگاه‌ها در خاورمیانه و حفظ روابط دیپلماتیک متوازن با کشورها به یک چالش بزرگ تبدیل‌شده است. حفظ واردات نفت از تأمین‌کنندگان بزرگی مانند عراق، عربستان سعودی و کویت، ایمنی مهاجران در منطقه خلیج‌فارس از مهم‌ترین نگرانی های هند است و دهلی‌نو تاکنون توانسته توازن دیپلماتیک خود را بدون جانبداری از کشورها در منطقه و یا انزوا از آنان، مدیریت کند.

بااین‌حال، سیاست خارجی هند در حال ورود به مرحله­ای فراملی است و بر این اساس به عربستان سعودی و متحدانش در منطقه تمایل بیشتری دارد. این سیاست بازتاب دومین سفر نارندرا مودی، نخست‌وزیر این کشور، به عربستان سعودی در یک سال گذشته و امضای توافق‌نامه‌ها در زمینه­ هایی مانند انرژی، فرهنگ، همکاری‌های امنیتی، دفاع و مالی بود. درعین‌حال، روابط هند با برخی دیگر از بازیگران منطقه نتوانسته است فراتر از محدودیت‌هایی خاص گسترش یابد. روابط هند و ترکیه بر سر کشمیر در حالی دچار تنش است که روابط تجاری با ایران پس از قطع واردات نفت کاهش‌یافته است. همچنین، اسرائیل یکی از متحدین قدیمی هند و دومین تأمین‌کننده تسلیحات این کشور پس از روسیه است، کشوری که در طی سال­های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ حدود ۱٫۶ میلیارد دلار اسلحه به هند صادر کرده، اما از گستردگی کافی برای همکاری تجاری در سایر بخش‌ها برخوردار نیست.

ازآنجاکه عربستان سعودی منبع اصلی تأمین نفت در جهان است و سهم آن در سال گذشته ۲۰ درصد از کل واردات بود، دهلی‌نو با ریاض ارتباط بیشتری دارد. هند به‌جای اتکا به تجارت نفت خام برای به حداقل رساندن خطر کمبود نفت، فقط به دنبال تکیه‌بر سرمایه‌گذاری خارجی عربستان سعودی در پالایشگاه‌های هند است. دو معامله بزرگ سرمایه‌گذاری بین شرکت‌های دولتی و دیگری بین ریلاینس و آرامکو در بخش نفت بین عربستان سعودی و هند انجام‌شده است.

سال گذشته شرکت ملی نفت ابوظبی (ADNOC) و آرامکوی عربستان با کنسرسیوم شرکت‌های ملی نفت هند برای سرمایه‌گذاری مشترک در پالایشگاهی در سواحل غربی هند توافق کردند. پروژه این پالایشگاه باوجود مشکل در تملک زمین به تأخیر افتاد. در ابتدا روستایی در راتناگیری ایالت ماهاراشترا با هزینه تقریبی ۴۴ میلیارد دلار در نظر گرفته‌شده بود، اما در حال حاضر پیشنهاد می‌شود با افزایش هزینه ساخت‌وساز به ۶۰ میلیارد دلار این پالایشگاه به منطقه ریگاد منتقل شود. معامله دیگری که بین شرکت آرامکو و ریلاینس در اوت سال ۲۰۱۹ انجام شد در رابطه با سرمایه‌گذاری پیشنهادی باارزش تخمینی ۷۵ میلیارد دلار بود که یکی از بزرگ‌ترین سرمایه‌گذاری‌های خارجی در هند بوده است. عرضه عمومی آرامکو نیز در مراحل اولیه می‌تواند بازار سهام هند را به سمت خود بکشاند.

با گسترش روابط تجاری هند با عربستان سعودی، تجارت دوجانبه این دو کشور به ۳۳٫۸ میلیارد دلار و سرمایه‌گذاری ۲۳۸ میلیون دلار برای سال ۲۰۱۸ رسید. به دلیل حجم زیاد واردات نفت خام تراز تجاری کلی هند با ۲۲٫۷ میلیارد دلار نامطلوب به نظر می‌رسد و در طول سال ۲۰۱۷، حدود ۲٫۲۷ میلیون هندی شاغل در عربستان ۱۱٫۲۳ میلیارد دلار حواله به کشورشان ارسال کردند.

عربستان سعودی اعلام کرده است ۱۰۰ میلیارد دلار در بخش های مختلف هند سرمایه گذاری می کند. درحالی‌که هند بالقوه می‌تواند برای دستیابی به چشم‌انداز ۲۰۳۰ و تبدیل‌شدن به یک اقتصاد بزرگ غیرنفتی از طریق سرمایه‌گذاری‌های بزرگ در بنگاه‌های اقتصادی، شرکت‌های فناوری و نیروی کار حرفه‌ای تلاش کند.

باوجود مزایای تجاری و انرژی فوق‌الذکر و همچنین سیاست یک‌جانبه‌ی دهلی‌نو در قبال ریاض، این کشور درحالی‌که سایر بازیکنان کلیدی منطقه را کنار نمی‌گذارد، نمی‌تواند از تأمین منافع بلندمدت خود اطمینان داشته باشد. خاورمیانه منطقه‌ای است روبرو با خطرات ژئوپلیتیکی و عدم قطعیت‌های بیشمار، منطقه‌ای که در آن وفاداری دولت‌ها و مردم می‌توانند با اختلافات جزئی سیاسی یا فرقه‌ای منحرف شود؛

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

√ کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
√ آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false